Gh ths ellados Εκτύπωση E-mail

ΓΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Μια καπνισμένη βυζαντινή εκκλησιά

ταφόπετρα πού τ’αρχαία συντρίμμια σκεπάζει —
γριές- αντάρτισσες ελιές κάτω απ' τον ήλιο

κι άσπρες κατσίκες

μες στα ξερά χορτάρια ξαπλωμένες.

Ό άμάντρωτος ουρανός.

Δυο - τρεις μουριές και μυγδαλιές

σπάζουν τη γύμνια

κι ύστερα ξανά ξερολιθιές,

τηλεφωνικά σύρματα,

κάμποσα σπίτια,

κάποιο ζεμένο άλογο

κι ένα παλιό τρακτέρ

σιμά σ' ένα ξεφτισμένο αγροτικό ημιφορτηγό.

Σωροί από καυσόξυλα

(προμήθεια για του χειμώνα τους χιονιάδες),

πυρότουβλα,

ένα άσπρο έρημοκκλήσι πλάι στα κυπαρίσσια,

οργωμένα πρόσωπα,

κάποιος γέροντας λησμονημένος στην καρέκλα

με το ψαθάκι στο κεφάλι ριχτό πίσω

και τη μαγγούρα του θεμέλιο κι οδοδείχτη-

ένα φρεσκοασβεστωμένο μαγγανοπήγαδο

κάτω από τ' ασυντρόφευτο πλατάνι,

ένα μοναχικό εικονοστάσι στην άκρη του αυτοκινητόδρομου-

το μαγγανοπήγαδο.

Π ιό πέρα, το διάλειμμα της όλόχλωρης πρασινάδας των πλατανιάδων

κι ένα πυργί στο λόφο

(των Ενετών ή τ1 Ανατολίτη καταχτητή απομεινάρι;).

Στ' ανοιχτά, ή απεραντοσύνη τής θάλασσας

κι ολόγυρα ή πλούσια φτωχική γη

γη τής Ελλάδας...
Σήμαν' ή ώρα

για το καινούριο ξαναφύτρωμα! Σήμαν' ή ώρα πού οι αρχαίες κολώνες ατό χώμα θα ορθωθούν ξανά, αντάμα με των μακρινών παππούδων τα σκέλεθρα,

π’ αρματωμένα μεσ' απ' τα κιβούρια θέ ν' άνασχηθοΰν!

Σήμαν' ή ώρα

πού, όπως 6 ερημίτης

πού τον τρίχινο χιτώνα του ν' αλλάξει αποφασίζει,

τ' όμορφο πρόσωπο μιας κόρης σαν δει εμπρός του,

όπως ο γαμπρός

πού υστέρα από χορόν ολονυχτίς στ' αλώνι

άποκαρωμένος πέφτει στό κλινάρι

κι ωστόσο καινούρια βρίσκει τότες δύναμη

ατής νύφης την κοιλιά καρπό να ρίξει,

όπως το φρεακοκατραμαιμένο τρεχαντήρι

γλιστράει στο νερό

στον ατίθασο πόντο ν' ανοιχτεί,

έτσι πάν' απ" το καμμένο δάσο

θέ να πετάξεις καινούριο όενχροβόλημα,

νιοι χυμοί τα παιδιά Σου να ποτίσουν,

γη της Ελλάδας,

γη τής Πατρίδας τ! Ανθρώπου!

Εύβοια (καθ' όδόν) Παπάγου, Αύγουστος "93

 
© 2020 Βασίλης Κουρής - Η βιογραφία και το έργο του
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.