Ellhnikos esperinos Εκτύπωση E-mail

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

«Αυτό το εμπιστευτικό μικρό ποίημα, γεμάτο από ανάπαυση και σιγή, με άφθονα πλούσια υφάσματα και στολίδια τουαλέττας, αποπνέει ένα κάποιο έντονο άρωμα τόπου διαστροφών πού μας μεταφέρει γοργά προς την άβυσσο της θλίψης...» Σάρλ Μπωντλαίρ, σχόλιο για τον πίνακα τον Ντελακρονά «Οί Γυναίκες Του Αλγερίου».

Άνθος απ' ασφοδίλι είν' ό λογισμός μου.

Βλαστάρι απ’ ασφοδίλι είν' ό τόπος μου.

Ή ανάπαψη κι ή σιγαλιά με ήπιανε,

όπως τ' άπογέματος ή σιωπή

πίνει τον απόηχο απ’ της καμπάνας το χτύπημα,

σαν αυτή για τον Εσπερινό μες στο Δεκαπενταύγουστο καλεί.

Πόσους Δεκαπενταύγουστους μέτρησα να φεύγουνε,

δίχως με της ψυχής μου τα μάτια να τους ακουμπήσω;

Τυλίχτηκα στα πλούσια υφάσματα και στα στολίδια;

Μην και τα μεταξωτά σαλβάρια

της βούλησης μου τα μπράτσα χαλάρωσαν,

όπως του παλιωμένου στρατιωτοπίτη χαλαρώνει το κορμί,

σαν σε φιλικού όντα θυμαρομύριστα σεντόνια

αποκαμωμένος ύστερ' απ’ τη μάχη ξαπλώνει;

Δε βρίσκω απόκριση-

κάτι σα στέρνας βυθός τη στοιχειώνει.

Κάτι σα στέρνας βυθός

με τραβάει στην άβυσσο

κάτι...

Ρημαγμέν' αγάλματ' αρχαϊκά

μες σε χορταριασμένον κήπο σκορπισμένα

έγιν’ ό ύπνος μου.

Κι ο ξύπνιος μου, καπνός τού ναργιλέ

πού τ' Αλγερίου μια χανούμισσα φουμέρνει.

Απόηχος καμπάνας...

Μα να πού το σήμαντρο ξαναχτυπάει!

Δένει ό ΰπνος κι ό ξύπνιος πάει να ορθωθεί,

όπως τανυέται ή φλέβα στό ζνίχι

του γλύπτη, σαν εκείνος το πλαστούργημα τελεύει,

κι ή φλέβα στο λαιμό του μουσουργού

την ώρα πού βροντόηχη μία Συμφωνία, συμπαντική, διευθύνει

σαν ρίχνει τη σπορά της νέας γενιάς

μες στης παντοτεινής του πατρικίας ζωστής τα σπλάχνα).

Το σήμαντρο ξαναχτυπάει!

Πέρασε ο καιρός για τ' ασφοδίλια!

Στ' Αη - Γιαννιού την πυρά θε να καούν

τα πλούσια υφάσματα και τα στολίδια!

Των περίτεχνων διαστροφών το άρωμα δε με αγγίζει!

Άρωμα έχω τ' αρματολού το μπαρούτι

και το λιβάνι πού καίει

για της Αρτέμιδας καί της Θεογεννήτρας τη λατρεία,

άρωμα έχω το δριμιόν αχνό

απ’ το αίμα των διαγουμιστών της βραχολιθιάς μου,

τον αχνό απ’ το δικό μου αίμα!

Ή άβυσσο κεράστηκε ακέρια μες στα μάτια

της αιώνιας γριάς - Χιώτισσας Εκάβης.

Μακριά 'πό μένα τ' Αλγερίου οι γυναίκες!

Συντρόφισσα μου ας γίνει

ή Ελλάδα στο Μεσολόγγι!

Ellhniko
 
© 2018 Βασίλης Κουρής - Η βιογραφία και το έργο του
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.