Nyxterino soneto Εκτύπωση E-mail

2.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΣΟΝΕΤΤΟ

Στο μνήμα πήγε ο ήλιος να πλαγιάσει και το δείλι, σα μενεξέδων άνθη, σαν ίσκιος από φθινοπώρου πάθη, θωπευτικό απλώθηκε στην πλάση.

Τ1 αγέρα ο βόγγος, πένθιμο γιορτάσι έστησε στα κλωνάρια και να μάθει ζητά, μην ή σελήνη θα ξανάρθει, το λύχνο της στα ουράνια να κρεμάσει.

Των άστρων τ' ασημένιο πυροφάνι, σα χάδι αδαμάντινων αχτίδων, για να στολίσει, πάλι απόψ εφάνη,

το σάβανο των άθαφτων ελπίδων-και του λυκόφωτος ή αιθέρια λύρα δροσοσταλίδων αναβλύζει μύρα.

 
© 2019 Βασίλης Κουρής - Η βιογραφία και το έργο του
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.